Hasip
Özbudun

Bir Dostun Kaleminden

Hasip’i anlatmak benim için kolay değil; çünkü o, tek bir kelimeye sığacak bir insan değil.

1965 doğumlu. Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi’ni bitirdi. Yıllardır pastel boya, kara kalem ve karışık tekniklerle çalışıyor; Kınalıada’da yaşıyor ve orada üretiyor. Ama ben size kuru bir özgeçmiş anlatmak istemiyorum. Ben size dostumu anlatmak istiyorum.

Hasip’in sanatı, yalnızca görünenin güzelliğiyle yetinmez. Onun çizgisi, bilinçaltıyla kurduğu sessiz bir konuşmadır. Çizgi onun için bir biçim aracı değil; zamanın akışı, anın heyecanı, hâlin ta kendisi ve saflıktır. Renk devreye girdiğinde ortaya çıkan şey, onun enerjisi ve dünyayla kurduğu sezgisel bağdır. Ona bakan herkes bunu hisseder.

Eserlerinde İstanbul vardır; ada, iskele, vapur, sokak, sahil… Bir köpeğin yüzündeki ifade, bir karganın tetikte bekleyişi, bir martının rüzgâra karşı duruşu — hepsi insana özgü duygularla iç içe geçer. Çizgi bazen hayvana yaklaşır, bazen hâle; çoğu zaman ikisinin arasında, tanımsız bir yerde durur. Ve Hasip bu belirsizliği bilerek korur. Çünkü onun için önemli olan tanımlamak değil, hissetmektir.

Bu sayfada gördüğünüz yalnızca Hasip’in ressam kimliğidir. O, bunun çok ötesinde, çok yönlü bir insandır. Tam bir tasarımcıdır; elinin değdiği her şeye incelik katar. İleri görüşlüdür; çoğumuzun henüz göremediğini o çoktan görmüş, sakince beklemektedir. Ve en önemlisi — hayata hep iyimser tarafından bakan, iyiliksever, sakin bir insandır. Onu tanıyan herkes bilir: Hasip’in yanında dünya biraz yavaşlar, biraz güzelleşir.

Bu sayfa, onun çizgisine ve gönlüne duyduğum saygının küçük bir ifadesidir.